Zoeken
  • Redactie

Coronaspondentie tussen Judith (22) en Leny (77)

In deze rubriek gaan jong en oud 'coronaproof' met elkaar in gesprek. Wat beleven jongeren en ouderen in deze tijd? Wat houdt hen bezig? Wat beangstigt hen? En wat geeft hen zin? Een eerlijke briefwisseling tussen Judith (22) en Leny (77) over het hoofd én hart.

Beste Leny,

Bijzonder om op deze manier 'gekoppeld' te worden aan elkaar! Het voelt misschien wat onwennig om zomaar een brief terug te schrijven naar iemand die u nog niet kent. Daarom stel ik mijzelf graag aan u voor:

Mijn naam is Judith en ik ben 22 jaar. Als student heb ik een aantal jaar in Rotterdam en afgelopen jaar in Maastricht gewoond, maar nu woon ik weer even bij mijn ouders. Ik kom uit een gezin van vijf kinderen, waarvan ik de tweede ben. Eerst drie meisjes (inmiddels jonge vrouwen) en daarna twee jongens. Extra gezellig dus om weer even thuis te wonen, maar af en toe heeft het ook wel iets geks, zo nu in deze crisisperiode. Op zonnige dagen zoals vandaag, mis ik het om met vriendinnen pootje te baden aan de Maas. Of ik mis het om 's avonds met vriendinnen te koken.

Ik ben benieuwd naar wie u bent en hoe u deze tijd ervaart. Zijn er dingen die u erg mist?


Kan ik na de zomer aan baan vinden?

In mijn dagelijks leven zijn het geen grote dingen die ik mis. Aan het begin vond ik het juist wel even fijn, zo zonder die sociale verplichtingen. En nu, nu we weten dat het geen virus voor 'even' is, zijn het vooral zorgen die soms opspelen. Kan ik straks na de zomer een baan vinden? Of kan ik beter nog een jaar proberen door te studeren? En zullen mijn ouders niet ziek worden? Of misschien is er toch iets wat ik deze zomer zal missen: mijn oudere zus zou gaan trouwen in augustus. Daar keken we zo naar uit! Nu ik weer bij mijn ouders woon, kruipen we vaak samen bij elkaar in bed en fantaseren we over haar grote dag. Mijn vriend en ik namen onze taak als ceremoniemeesters erg serieus, maar waarschijnlijk zullen ze de trouwerij verplaatsen naar volgend jaar. Dat is wel een domper!

Ik ben benieuwd hoe het met u gaat. Is uw dagelijks leven erg veranderd? En heeft u (andere) zorgen nu door de coronacrisis?

Ik ben benieuwd wat u bezighoudt.

Vriendelijke groetjes en ik hoop van u te horen,

Judith

Dag Judith,


Bedankt voor je brief. Toen ik deze gisteren las, werd ik al een beetje enthousiast en het lijkt mij leuk om onze levens wat uit te wisselen.

De dag vandaag ging om allerlei redenen alweer zo snel, dat ik toch nog een poging doe, met ook de TV aan met OP1. Ik vind het leuk om de actualiteiten te volgen maar doe meestal 2 dingen tegelijk.


Iets van mijzelf, binnenkort word ik 77, dus dat scheelt nog al wat met jou. Maar gelukkig ben ik gezond, en heb nog vele activiteiten, waaronder bestuurlijke zaken van

diverse clubs en natuurlijk GENERO, lid van het Ouderen- Mantelzorgforum. Ik loop ook daar al een tijdje mee. Bij de start zat ik in de stuurgroep namens het Regionale Patiënten

Consumenten Platform- Rotterdam. Tegenwoordig is er nog iets landelijks onder de naam Zorgbelang.


Ik ben in de oorlog geboren

Ik ben geboren in Middelharnis op het eiland Goeree en Overflakkee, Na de watersnood van 1953, die ik dus heb meegemaakt werden er bruggen en dammen gebouwd en

werd het eiland meer ontsloten, daarvoor een boot. Ik heb van 1963/1965 in Hellevoetsluis gewerkt en ook toen ik ging elke dag met de fiets op de boot naar mijn werk.

Hoewel het eiland als “zwaar” christelijk bekend stond/soms staat, heb ik dat niet zo ervaren. Mijn ouders waren meer liberaal en wij gingen naar de Remonstrantse Kerk,

bekend ook in Rotterdam, waar nu ook culturele activiteiten plaats vinden. Wij hadden een gezin van 5 personen, vader, akkerbouwer, moeder die in de verpleging in o.a Rotterdam heeft gewerkt (Coolsingel Ziekenhuis) een 5 jaar oudere broer en een 3 jaar jongere broer. Ik ben dus in de oorlog geboren, waar ik niets van weet, maar wel van de jaren er na.


Ik vroeg me af of jij in Rotterdam was geboren, wel gewoond, maar was mij niet helemaal duidelijk. Ik heb best een leuke jeugd gehad, netjes naar een Openbare School, maar eerst nog naar, dat heette toen zo, de “Bewaarschool”. Was een gemiddelde leerling, maar vast wel braaf, daar komen we later nog wel op terug.

Toen ik 20 was ben ik naar Rotterdam gegaan op kamers, ook dat komt uitgebreider wel aan de orde. In 1974 ben ik getrouwd, kort in Schiedam gewoond en daarna in 1979 naar Maassluis, waar ik nu ruim 40 jaar woon en met veel plezier. Inmiddels alleen, want 12 jaar geleden is mijn man overleden.

Daar laat ik het even bij, want ik moet morgen op tijd wakker worden, want dan ga ik rond half negen met de auto naar Amersfoort.

Mij was ook niet duidelijk welke opleiding je doet of hebt gedaan en welke richting het werk moet gaan.

hartelijke groet,

Leny

P.s. Ik heb geen bezwaar dat je mij bij mijn voornaam noemt en je mag ook jij en jou zeggen. Daar ben ik inmiddels wel aan gewend geraakt.

40 keer bekeken

+31627881403

©2019 by Geriatrisch Netwerk Rotterdam.

Meld u aan voor onze nieuwsbrief